دانشگاه پیام‌نور فصلنامه علمی - پژوهشی زبان‌شناسی اجتماعی 2538-3515 8 4 2025 11 22 Legal Pragmatics of Hedging in Family Courts: An Interpersonal Analysis of Gendered Legal Interactions کاربردشناسی حقوقی تعدیل در دادگاه خانواده: بررسی عملکرد بینافردی در تعاملات جنسیت‌محور حقوقی 67 86 12471 10.30473/il.2025.75063.1701 FA محمودرضا مرادیان دانشیار/ گروه زبان انگلیسی/ دانشکده ادبیات و علوم انسانی/ دانشگاه لرستان/ خرم‌آباد/ ایران 0000-0001-9618-8420 پریسا نجفی استادیار/ گروه زبان انگلیسی/ دانشکده ادبیات و علوم انسانی/ دانشگاه لرستان/ خرم‌آباد/ ایران حمزه نادری نسب دانشجوی دکتری، حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه آزاد واحد خمین Journal Article 2025 07 04 Hedges are linguistic tools that reduce the certainty of statements, enabling speakers to manage responsibility, protect face, and navigate social relationships. This study explores hedging in family court discourse, using Hyland’s (1996, 1998) interpersonal model, which frames hedges as interactional resources balancing propositional meaning with social relations. Data were collected from 15 divorce court hearings and analyzed through a corpus-based quantitative and qualitative discourse approach. Participants were grouped into legal professionals (judges/lawyers) and lay individuals (spouses), and hedge usage was examined by type (lexical/syntactic), gender, and interactional context. Results show hedge use is influenced by social roles, gender, and communicative goals. Unexpectedly, men used more hedges than women, suggesting a strategic function—mitigating responsibility, softening claims, and preserving self-image. Legal professionals used the fewest hedges, likely reflecting institutional norms and the demand for authoritative speech. Lexical hedges appeared more frequently than syntactic ones, possibly due to psychological pressure, time constraints, and the urgency of courtroom communication.<br />This study, situated at the intersection of language, gender, power, and identity, reveals that hedges serve as strategic tools of discursive agency in high-stakes legal settings. The findings have implications for legal discourse analysis, institutional linguistics, and training in courtroom communication, especially within family law. تعدیلگرها عناصر زبانی‌اند که با کاهش قطعیت و شدت ادعاها، به گوینده کمک می‌کنند تا ضمن حفظ وجهه خود و مخاطب، مسئولیت گزاره‌ها را مدیریت و مناسبات اجتماعی را تنظیم کند. این پژوهش با هدف بررسی نقش تعدیلگرها در گفتمان دادگاه خانواده انجام شده است. چارچوب نظری مطالعه، مدل بینافردی هایلند (1996, 1998) است که تعدیلگرها را منابع تعامل‌محور زبان می‌داند. داده‌ها از ۲۳ جلسه دادگاه طلاق در شهرستان دورود گردآوری شده و با روش کمّی و تحلیل کیفی بررسی شده‌اند. مشارکان به دو گروه حقوقی (قضات و وکلا) و عادی (همسران) تقسیم شدند و استفاده از تعدیلگرها براساس نوع (واژگانی/نحوی)، نقش جنسیتی و موقعیت تعاملی تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که کاربرد تعدیلگرها تابع نقش اجتماعی، جنسیت و هدف گفتمان است. برخلاف انتظار، مردان بیشتر از زنان از تعدیلگرها استفاده کرده‌اند؛ نشان‌دهنده بهره‌گیری راهبردی برای حفظ وجهه و پرهیز از قاطعیت. مشارکان حقوقی به دلیل جایگاه نهادی، کمترین استفاده را داشته‌اند. همچنین، تعدیلگرهای واژگانی بسامد بالاتری داشتند که ناشی از فشار روانی، محدودیت زمانی و ضرورت انتقال سریع اطلاعات است. این مطالعه، نقش کنشگرانه تعدیلگرها را در تعاملات حقوقی-عاطفی نشان می‌دهد.یافته‌ها می‌توانند در تحلیل گفتمان حقوقی، زبان‌شناسی نهادی، و آموزش ارتباطات مؤثر در حوزه حقوق مورد استفاده قرار گیرند. https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_12471_454bd33f4d2afce8095c61837a0dbf39.pdf