دانشگاه پیام‌نور فصلنامه علمی - پژوهشی زبان‌شناسی اجتماعی 2538-3515 9 2 2026 05 22 A study of the semantic domains of "voice-name verbs" in Nahj-ul-Balagha بررسی حوزه‌های معنایی «فعل‌های نام‌آوا» در نهج‌البلاغه 31 44 13106 10.30473/il.2026.74664.1692 FA امیراحمد عظیمی دبیر آموزش و پرورش، دانشجوی دکترا رشته علوم و معارف نهج البلاغه دانشگاه پیام نور تهران. محمد هادی امین ناجی استاد گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه پیام نور تهران، ایران. Journal Article 2025 05 24 Nouns are words derived from environmental sounds that, by creating sound associations, add to the richness of the speech and create sensory and tangible images in the mind of the audience. Nahj al-Balagha, as the most important written Shiite heritage after the Holy Quran, is full of literary and rhetorical nuances such as noun verbs. This diversity in usage both adds to the rhetorical and aesthetic richness of the Imam's speech and provides a platform for a deeper understanding of his concepts.This research, using a descriptive-analytical method and based on a modern semantic approach, examines the semantic domains of phonetic verbs in Nahj al-Balagha in order to identify the origin of their production in the Imam's speech. The findings show that Imam Ali (AS) used forty-eight nominal verbs (such as "scream","hello", "happen", "qalqal","jaljal", etc.), They depict a wide range of human, animal, and bird sounds, the sounds of objects colliding, and natural phenomena, most of which originate from vocal organs such as the larynx, pharynx, and mouth, or from nature. نام‌آواها، واژگانی برگرفته از صداهای محیطی هستند که با خلق تداعی‌های صوتی، به غنای کلام افزوده و تصاویری حسی و ملموس را در ذهن مخاطب ایجاد می‌کنند. نهج‌البلاغه پس از قرآن‌کریم، به‌عنوان مهم‌ترین میراث مکتوب شیعه، سرشار از ظرایف ادبی و بلاغی چون افعال نام‌آواهاست. این تنوع در کاربرد، هم به غنای بلاغی و زیباشناختی کلام امام می‌افزاید و هم بستری برای درک عمیق‌تر مفاهیم ایشان فراهم می‌‌سازد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و بر اساس رویکرد نوین معناشناسی به بررسی حوزه‌های معنایی فعل‌های نام‌آوا در نهج‌البلاغه می‌پردازد تا منشأ تولید آن‌ها را در کلام امام بازشناسد. یافته‌ها نشان می‌دهد که امام علی (ع) با به‌کارگیری چهل و هشت فعل نام‌آوا (نظیر صَرَخَ، حَنَّ، هَتَفَ، قَلقِلَ، جَلجَلَ و ...)، طیف وسیعی از آواهای انسانی‌‌، حیوانی، پرندگان، صدای برخورد اشیا و پدیده‌های طبیعی را به تصویر کشیده‌اند که منشأ اغلب آن‌ها اندام‌های گویایی مانند خیشوم، حلق و دهان یا طبیعت است. https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_13106_d5de255c212702525380faa84fc0169a.pdf