دانشگاه پیام‌نور فصلنامه علمی - پژوهشی زبان‌شناسی اجتماعی 2538-3515 9 3 2026 08 23 The Study of Brand Name and Logo in Iranian and some Reputable Asian Automobile Manufactures بررسی نام تجاری و لوگوی خودروسازان داخلی با برخی خودروسازان معتبر آسیایی 89 112 13317 10.30473/il.2026.76502.1727 FA حامد مولایی کوهبنانی گروه زبان‌شناسی. دانشکده زبان های خارجی. دانشگاه ولی‌عصر (عج) رفسنجان. بهراد حقیقی گروه مهندسی مکانیک ، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ولی‌عصر (عج) رفسنجان محمد حسینی رهبر گروه زبان‌شناسی ، دانشکده زبان‌های خارجی، دانشگاه ولی‌عصر (عج) رفسنجان Journal Article 2025 11 19 The present study aims to compare the approaches of domestic automakers with those of several leading Asian manufacturers regarding brand naming and logo design. The corpus of the study includes the brand names and logos of eight domestic automakers and six reputable Asian companies. The research method is descriptive-analytical and based on library data collection. The findings indicate that, among domestic automakers, names tend to reflect geographical criteria and local cultural elements, while in logo design, symbols (Peirce’s model, 1958) and emblems (Lancaster’s model, 2023) have the highest frequency. In contrast, Asian automakers focus more on expressive attributes and quantitative features, and their logos represent all three types—index, icon, and symbol as well as symbolic, letter-based, and composite forms. The comparative analysis revealed relatively significant differences between Iranian and Asian automakers in naming and semiotic patterns: Iranian brands emphasize tangible elements and local culture, whereas Asian brands pay greater attention to visual representation and descriptive qualities. These findings highlight cultural and structural gaps in Iran’s automotive industry and carry important practical implications; revising naming strategies and logo design in line with global standards could enhance brand identity, product appeal, and competitiveness in international markets. پژوهش حاضر با هدف مقایسۀ رویکرد خودروسازان داخلی با برخی خودروسازان معتبر آسیایی در زمینه نام تجاری و لوگوی محصولات انجام گرفته است. پیکرۀ پژوهش شامل نام تجاری و لوگوی 8 خودروساز داخلی و 6 خودروساز معتبر آسیایی است. نتایج نشان داد که در خودروسازان داخلی، نام‌ها عمدتاً به معیارهای جغرافیایی و عناصر بومی گرایش دارند و در طراحی لوگو، نماد (الگوی پیرس، 1965) و تمادین (الگوی لنکستر، 2023) بیشترین بسامد را دارد. در مقابل، خودروسازان آسیایی بیشتر بر صفات بیانی و ویژگی‌های کمی تمرکز دارند و لوگوهای آن‌ها به تناسب نسبتا برابری از هر سه توع نمایه، شمایل یا نماد و همجنین نمادین، حرف‌محور و ترکیبی را بازنمایی می‌کنند. تحلیل مقابله‌ای کلی نیز نشان داد که الگوهای نام‌گذاری و نشانه‌شناختی خودروسازان ایرانی و آسیایی تفاوت‌های نسبتا معناداری دارند؛ ایرانی‌ها بیشتر به عناصر ملموس و فرهنگ محلی توجه دارند، در حالی که برندهای آسیایی تمرکز بیشتری بر بازنمایی تصویری و ویژگی‌های توصیفی دارند. این نتایج نشان‌دهندۀ شکاف فرهنگی و ساختاری در صنعت خودروسازی ایران است و پیامدهای کاربردی مهمی دارد؛ بازنگری در شیوه‌های نام‌گذاری و طراحی لوگو با توجه به معیارهای جهانی می‌تواند هویت برند، جذابیت محصولات و رقابت‌پذیری در بازارهای بین‌المللی را ارتقا دهد. https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_13317_1b2c54a5e74208bad5aabad3b97e8ee9.pdf