دانشگاه پیام‌نور فصلنامه علمی - پژوهشی زبان‌شناسی اجتماعی 2538-3515 5 1 2022 02 20 Verbal Communication Strategies of Political Leaders in Containing Corona Pandemic Crisis :A Case Study of the Lock-down Speeches of New Zealand’s and Britain’s Prime Ministers and the Germany’s Chancellor راهبرد‌های ارتباط کلامی ‌رهبران سیاسی در مهار همه‌گیری کرونا : سخنرانی‌های اعلام قرنطینه نخست‌وزیران نیوزلند و بریتانیا و صدراعظم آلمان 9 28 8594 10.30473/il.2022.56917.1425 FA نگار داوری اردکانی دانشیار زبان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران احسان حاجیانی دانشجوی کارشناسی ارشد زبان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران فرشته صابر لتباری دانشجوی کارشناسی ارشد زبان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2021 01 02 We are constantly shaping our world through verbal and nonverbal acts. Verbal communication is generally important for the politicians specifically in the time of the emergence of a crisis. The present article is aimed at looking into leadership communicative strategies,, gender stereotypes and identities as represented in Coronavirus lockdown speeches delivered by the two prime ministers of New Zealand and Britain and the Chancellor of Germany in March 2020. The study shows that sympathy and convergence as female linguistic stereotypes are deeply nested in Ardern’s and Merkel’s speech. While Johnson’s speech contains elements of the above-mentioned female stereotype, it is also marked by contest, rivalry and dominance. “We” is the most frequent identity activated in the three speeches, however the frequency of inclusive “we” is significantly higher in Ardern’s speech while exclusive “we” is dominant in Johnson’s and Merkel stands in between. The study suggests thorough consideration and application of linguistic choices and decisions by politicians and codification of the discursive regularities by discourse analysts which could lead into promoting political rhetoric. Additionally, the article speculates the emergence of a new effective political rhetoric which questions the normative so-called dominant “male” political discourse. استفاده از راهبردهای کلامی مناسب در توفیق ارتباطی و بالطبع در رقم زدن مطلوب جهان برای همگان و به ویژه برای سیاست‌مداران خصوصاً در روزگار بحران مؤثر است. این مقاله با هدف کشف راهبردهای کلامی‌ رهبران سیاسی (روبین و جیگلیوتی، ۲۰۱۶)، کلیشه‌های جنسیتی-زبانی (لیکاف، ۱۹۷۵ و لویس و لوپیان، ۲۰۲۰) و هویت‌های فعال شده (جی، ۲۰۱۸) به تحلیل‌ گفتمان نخست‌وزیران نیوزلند و بریتانیا و صدراعظم آلمان در اعلام قرنطینۀ موج اول همه‌گیری کرونا در مارس ۲۰۲۰ می‌پردازد و نشان می‌دهد که تنها معدودی از کلیشه‌های جنسیتی یعنی هم‌دلی و وحدت‌جویی زنان و رقابتجویی مردان صادق هستند. به علاوه، جهت‌دهی‌های آردرن و مرکل عمدتاً تعلیمی‌ و از آن جانسون، در مواردی برتری‌جویانه است. «ما»ی شامل در سخن آردرن و «ما»ی غیرشامل در سخن جانسون غالب بوده و مرکل از این منظر در میان دو نخست‌وزیر دیگر قرار دارد. این مطالعه شکل‌گیری گفتمان رهبری مؤثر و نوی را گمانه‌زنی می‌کند که کارآمدی گفتمان سیاسی کلیشه‌ای به اصطلاح «مردانه» را تا حدی زیر سوال می‌برد. برنامه‌ریزی راهبردهای کلامی رهبران می‌تواند بلاغت سیاسی را به پایگاه تأثیرگذارتری برکشد. https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_8594_28c72decf912868c988918693a74fcb8.pdf