دانشگاه پیامنورفصلنامه علمی - پژوهشی زبانشناسی اجتماعی2538-35158420251122Analysis of Iranian Communicative Language in Foreign Travelogues: An Approach Based on Beeman’s Theoretical Framework and Cultural Contextتحلیل زبان ارتباطی ایرانیان در سفرنامههای خارجی: رویکردی مبتنی بر چارچوب نظری بیمن و بافت فرهنگی1181239810.30473/il.2025.74841.1697FAخدیجهنورانیاستادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانبهمنزندیاستاد گروه زباشناسی ، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانJournal Article20250608This research, based on Byman’s theoretical framework and emphasizing the importance of interpretation grounded in cultural context, analyzes the communicative language of Iranians from the perspective of foreign travel writers. The methodology of the study is qualitative, relying on thematic content analysis of travelogues. Accordingly, 30 foreign travelogues were selected. The unit of analysis focused on the language used in Iranian conversations. Data were collected using a checklist and analyzed through double coding along with peer review to ensure the validity and reliability of the results. The data analysis revealed that the communicative language of Iranians can be examined through two key categories—“internal/external confrontation” and “hierarchy of status”—and three concepts: “politeness,” “respect/courtesy,” and “cleverness.” Some travel writers, with deep understanding, have accurately reflected the cultural dimensions and social functions of these behaviors, while others, due to unfamiliarity with semantic systems and cultural schemas, have offered superficial or stereotypical interpretations. The findings emphasize the necessity of a culturally contextual approach in interpreting travelogue narratives and show that neglecting cultural and social contexts can lead to incomplete and unrealistic understandings of Iranian linguistic behaviors.این پژوهش با اتکا بر چارچوب نظری بیمن و تأکید بر اهمیت تفسیر مبتنی بر بافت فرهنگی، به تحلیل زبان ارتباطی ایرانیان از منظر سفرنامهنویسان خارجی پرداخته است. روششناسی این مطالعه، کیفی و بر اساس تحلیل محتوای موضوعی سفرنامهها بود. در این راستا، ۳۰ سفرنامه خارجی انتخاب شدند. طبق واحد تحلیل که به زبان گفتگوی ایرانیان اشاره داشتند. دادهها با استفاده از چکلیست جمعآوری و با روش کدگذاری مضاعف همراه با بازبینی همتا تحلیل شدند تا اعتبار و پایایی نتایج تضمین شود. تحلیل دادهها نشان داد زبان ارتباطی ایرانیان در دو مقوله کلیدی «تقابل اندرونی/بیرونی» و «سلسلهمراتب منزلت» و سه مفهوم «تعارف»، «احترام/مودببودگی» و «زرنگی» قابل بررسی است. برخی سفرنامهنویسان با شناخت عمیق توانستهاند ابعاد فرهنگی و کارکردهای اجتماعی این رفتارها را به درستی بازتاب دهند، اما برخی دیگر به دلیل ناآشنایی با نظامهای معنایی و طرحوارههای فرهنگی برداشتهایی سطحی یا کلیشهای ارائه کردهاند. نتایج پژوهش بر ضرورت رویکرد مبتنی بر بافت فرهنگی در تفسیر روایتهای سفرنامهای تأکید دارد و نشان میدهد بی توجهی به زمینههای فرهنگی و اجتماعی میتواند به برداشتهای ناقص و دور از واقعیت درباره رفتارهای زبانی ایرانیان منجر شود.https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_12398_e163b051a61a0db9fc44ca1b2dbececd.pdfدانشگاه پیامنورفصلنامه علمی - پژوهشی زبانشناسی اجتماعی2538-35158420251122Vehicle Inscriptions as Legitimation Discourses: A Critical Analysis Based on Van Leeuwen’s (2008) Frameworkماشیننوشتهها بهمثابۀ گفتمانهای مشروعیتساز: تحلیلی انتقادی بر پایۀ رویکرد ونلیوون (2008)19371240110.30473/il.2025.74781.1695FAپروینصادقیدانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ زبان و ادبیات، دانشگاه کردستانمسعوددهقاندانشیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی و زبان شناسی، دانشکده زبان و ادبیات، دانشگاه کردستان، سنندج، کردستان، ایرانسید احمدپارسااستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ زبان و ادبیات، دانشگاه کردستان، سنندج، کردستان، ایران.Journal Article20250604Vehicle inscriptions, as a form of vernacular media, provide a platform for articulating the perspectives, values, and attitudes of marginalized social groups—particularly drivers—who are often excluded from access to official media. This study aims to critically analyze the mechanisms of legitimation and delegitimation embedded in these inscriptions, employing Theo van Leeuwen’s (2008) framework of critical discourse analysis. Methodologically, the study is qualitative and follows a descriptive-analytical approach. The data consist of 4,810 inscriptions collected from three authoritative textual sources: Autol-nameh (Hadian Tabaei Zavareh, 2010), Machine Inscriptions (Parsa, 2011), and Machine Inscriptions: Apotropaic Verses (Hamidi, 2002). The inscriptions were coded and analyzed based on Van Leeuwen’s legitimation strategies, including authorization, moral evaluation, rationalization, and mythopoesis. The findings indicate that vehicle inscriptions legitimize discourses such as religiosity, patriotism, family loyalty, and lawfulness and play a critical role in delegitimizing discourses surrounding economic inequality, institutional inefficiency, gender discrimination, consumerism, and public distrust. The high frequency of strategies like moral evaluation and rationalization reveals that these inscriptions function beyond mere aesthetic expression; they serve as powerful discursive tools for reflecting and contesting dominant ideologies in contemporary Iranian society.ماشین نوشتهها بهعنوان یکی از اشکال رسانههای عامیانه، بستری برای بازنمایی دیدگاهها، ارزشها و نگرشهای اقشار فرودست جامعه، بهویژه رانندگان، فراهم میسازند؛ اقشاری که معمولاً به رسانههای رسمی دسترسی ندارند. این پژوهش با هدف تحلیل انتقادی سازوکارهای مشروعیتسازی و مشروعیتزدایی در ماشیننوشتهها، از چارچوب نظری ونلیوون (2008) در تحلیل گفتمان انتقادی بهره گرفته است. ماهیت روششناختی این پژوهشِ کیفی، توصیفی-تحلیلی بوده و دادهها شامل ۴۸۱۰ ماشین نوشتۀ گردآوریشده از سه منبع مکتوب معتبر اتولنامه (هادیان طبایی زواره، ۱۳۹۰)، ماشین نوشتهها (پارسا، ۱۳۹۰)، و ماشین نوشتهها: شعرهای بلاگردان (حمیدی، ۱۳۸۱) است. دادهها بر اساس راهبردهای ونلیوون مانند اقتدار، ارزیابی اخلاقی، عقلانیسازی و اسطورهسازی کدگذاری و تحلیل شدهاند. نتایج نشان داد که ماشین نوشتهها، ضمن مشروعیتبخشی به گفتمانهایی چون دینداری، وطنپرستی، خانوادهدوستی و قانونگرایی، بهطور همزمان در مشروعیتزدایی از گفتمانهایی چون نابرابری اقتصادی، ناکارآمدی نهادی، تبعیض جنسیتی، مصرفگرایی و فقدان اعتماد عمومی نیز نقش ایفا میکنند. فراوانی بالای راهبردهایی چون ارزیابی اخلاقی و عقلانیسازی نشان داد که این نوشتارها، فراتر از کارکرد زیباییشناسانه، ابزاری مؤثر برای بازتاب و نقد گفتمانهای مسلط در جامعۀ امروز ایران هستند.https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_12401_e5292e6bdb4e8c38f9a07918d96a5f0a.pdfدانشگاه پیامنورفصلنامه علمی - پژوهشی زبانشناسی اجتماعی2538-35158420251122Cultural Semiotic Analysis of the Image "The Third Stage: Speech During the Battle of Esfandiar with the Dragon” from Shah Tahmaspi’s Shahnameh Based on Yuri Lotman’s Methodتحلیل نشانه شناختی فرهنگی نگاره « خان سوم: گفتار اندر نبرد اسفندیار با اژدها » از شاهنامه شاه طهماسبی براساس روش یوری لوتمان39521241110.30473/il.2025.75234.1705FAمریمزمانیعضو هیات علمی دانشگاه پیام نوربهنازپیامنیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی ؛ دانشگاه پیام نور(عضو هیئت علمی استان تهران)Journal Article20250723The analysis of the illustration titled “The Third Trial: Esfandiar’s Battle with the Dragon” from the Shah Tahmasp’s Shahnameh, from the perspective of cultural semiotics, is the subject of this study. To this end, following a brief introduction to the views of prominent semiotic theorists, the research draws on Yuri Lotman’s theory regarding the opposition between nature and culture to interpret visual signs and recover their meanings. By aligning the dominant cultural signs within the illustration and the text, and exploring their semantic dimensions, hidden layers of meaning within the artwork are revealed. This method allows readers to gain deeper insight into the illustrator’s mindset regarding the narrated story. This is a theoretical study carried out using a descriptive approach and content analysis methodology. Its aim is to identify and interpret visual signs and their relationship with the Shahnameh text. After analyzing the illustration, the research compares its semiotic elements with the text to evaluate their connections, similarities, and differences, as well as the contextual conditions under which the illustration was produced. Findings indicate that in addition to remaining faithful to the Shahnameh’s narrative, the illustrator also incorporated cultural symbols from his own era in shaping the visual elementsبررسی نگاره «خان سوم: گفتار اندر نبرد اسفندیار با اژدها» از شاهنامه شاه طهماسبی از منظر نشانهشناسی فرهنگی موضوع مورد بحث در این پژوهش است. بدین منظور پس از معرفی مختصر آراء نظریه پردازان دانش نشانهشناسی، از دیدگاه یوری لوتمان در حوزه تقابل طبیعت و فرهنگ برای تبیین نشانههای تصویری و بازیافت معانی بهره گرفته شده است. تطبیق نشانههای فرهنگی مسلط بر نگاره و متن، همچنین جستجوی وجوه معناشناختی آنها لایههای پنهان این نگاره را آشکار میسازد. این شیوه از بررسی به خواننده کمک میکند تا به ذهنیت نگارگر در بارۀ داستان طرح شده دسترسی بیشتری داشته باشد. این پژوهش از نوع نظری، به روش توصیفی و با شیوۀ تحلیل محتوا انجام شده است و هدف آن شناخت و تفسیر نشانههای تصویری و ارتباط آن با متن شاهنامه است. پس از بررسی نگاره به مقایسۀ عناصر نشانه شناختی آن و ارتباط و میزان اشتراک و افتراق آن با متن و شرایط تولید نگاره پرداخته شده است. یافتهها حاکی از آن است که نگارگر علاوه بر پایبندی به متن شاهنامه در ایجاد نشانههای بصری از نشانههای فرهنگی روزگار خود هم بهره جسته است.https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_12411_9a27717839c5eecbcbb729398ef07d82.pdfدانشگاه پیامنورفصلنامه علمی - پژوهشی زبانشناسی اجتماعی2538-35158420251122Language, Ideology, and Popular Culture: A Discourse Analysis of Vernacular Slogans and Wall Writings from the Iranian Islamic Revolutionزبان، ایدئولوژی و فرهنگ عامه: تحلیلی گفتمانی از شعارهای عامیانه و دیوارنوشتههای انقلاب اسلامی ایران66531244010.30473/il.2025.75329.1716FAمحمدرضاطوسی نصرآبادیاستادیار گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایرانعبدالحسینحیدریگروه آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایرانJournal Article20250918The popular slogans of the Iranian Islamic Revolution, as linguistic manifestations of resistance and reflections of social discourse, contain diverse elements of folk culture whose analysis can lead to a deeper understanding of the linguistic, ideological, and cultural mechanisms of that period. The aim of this study is to analyze colloquial language in the slogans and wall writings of the Islamic Revolution, drawing on Michel Foucault’s power–knowledge discourse theory and Norman Fairclough’s three-layer framework of critical discourse analysis. The methodology is qualitative and quantitative, using a descriptive–analytical approach. The corpus under examination includes 301 samples of slogans and wall writings from the revolutionary period, analyzed based on six main indicators of folk culture (taboo, conversational speech, folk poems, curses, popular beliefs, and proverbs). The findings indicate that colloquial language was not only a means of expressing immediate emotions, but also a discursive tool for redefining political legitimacy and cultural resistance. The analysis shows that by appropriating colloquial language, the people formed a kind of bottom-up resistance discourse through which they were able to challenge the official narrative of power. In this discourse, body language, humor, children, and women also entered the political arena, producing—in Foucauldian terms—a form of power emergingشعارهای مردمی انقلاب اسلامی ایران، بهعنوان یکی از جلوههای زبانی مقاومت و بازنمایی گفتمان اجتماعی، حاوی مضامین متنوعی از فرهنگ عامه هستند که تحلیل آنها میتواند به درک ژرفتری از سازوکارهای زبانی، ایدئولوژیک و فرهنگی آن دوره بینجامد. هدف این پژوهش، تحلیل زبان عامیانه در شعارها و دیوارنوشتههای انقلاب اسلامی با تکیه بر نظریه گفتمان قدرت–دانش میشل فوکو و چارچوب سهسطحی تحلیل انتقادی گفتمان نورمن فرکلاف است. روش پژوهش، کیفی و کمی از نوع توصیفی–تحلیلی است. پیکره مورد بررسی شامل ۳۰۱ نمونه از شعارها و دیوارنوشتههای دوره انقلاب اسلامی است که بر اساس شش شاخص اصلی فرهنگ عامه (تابو، گفتار محاورهای، اشعار عامیانه، نفرین، باورهای عامه و ضربالمثل) تحلیل شدهاند. یافتهها نشان میدهد که زبان عامیانه، نهتنها وسیلهای برای بیان احساسات لحظهای، بلکه ابزاری گفتمانی برای بازتعریف مشروعیت سیاسی و مقاومت فرهنگی بوده است. تحلیلها نشان میدهد که مردم، با تصرف زبان عامیانه، نوعی گفتمان مقاومت از پایین را شکل دادهاند که از طریق آن توانستهاند روایت رسمی قدرت را به چالش بکشند. در این گفتمان، زبان بدن، طنز، کودک و زن نیز وارد عرصه سیاست شده و به تعبیر فوکویی، شکل قدرت از پایین را پدید آوردهاند.https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_12440_52cd90103cf5ab9ecc83c0627549700b.pdfدانشگاه پیامنورفصلنامه علمی - پژوهشی زبانشناسی اجتماعی2538-35158420251122Legal Pragmatics of Hedging in Family Courts: An Interpersonal Analysis of Gendered Legal Interactionsکاربردشناسی حقوقی تعدیل در دادگاه خانواده: بررسی عملکرد بینافردی در تعاملات جنسیتمحور حقوقی67861247110.30473/il.2025.75063.1701FAمحمودرضامرادیاندانشیار/ گروه زبان انگلیسی/ دانشکده ادبیات و علوم انسانی/ دانشگاه لرستان/ خرمآباد/ ایران0000-0001-9618-8420پریسانجفیاستادیار/ گروه زبان انگلیسی/ دانشکده ادبیات و علوم انسانی/ دانشگاه لرستان/ خرمآباد/ ایرانحمزهنادری نسبدانشجوی دکتری، حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه آزاد واحد خمینJournal Article20250704Hedges are linguistic tools that reduce the certainty of statements, enabling speakers to manage responsibility, protect face, and navigate social relationships. This study explores hedging in family court discourse, using Hyland’s (1996, 1998) interpersonal model, which frames hedges as interactional resources balancing propositional meaning with social relations. Data were collected from 15 divorce court hearings and analyzed through a corpus-based quantitative and qualitative discourse approach. Participants were grouped into legal professionals (judges/lawyers) and lay individuals (spouses), and hedge usage was examined by type (lexical/syntactic), gender, and interactional context. Results show hedge use is influenced by social roles, gender, and communicative goals. Unexpectedly, men used more hedges than women, suggesting a strategic function—mitigating responsibility, softening claims, and preserving self-image. Legal professionals used the fewest hedges, likely reflecting institutional norms and the demand for authoritative speech. Lexical hedges appeared more frequently than syntactic ones, possibly due to psychological pressure, time constraints, and the urgency of courtroom communication.<br />This study, situated at the intersection of language, gender, power, and identity, reveals that hedges serve as strategic tools of discursive agency in high-stakes legal settings. The findings have implications for legal discourse analysis, institutional linguistics, and training in courtroom communication, especially within family law.تعدیلگرها عناصر زبانیاند که با کاهش قطعیت و شدت ادعاها، به گوینده کمک میکنند تا ضمن حفظ وجهه خود و مخاطب، مسئولیت گزارهها را مدیریت و مناسبات اجتماعی را تنظیم کند. این پژوهش با هدف بررسی نقش تعدیلگرها در گفتمان دادگاه خانواده انجام شده است. چارچوب نظری مطالعه، مدل بینافردی هایلند (1996, 1998) است که تعدیلگرها را منابع تعاملمحور زبان میداند. دادهها از ۲۳ جلسه دادگاه طلاق در شهرستان دورود گردآوری شده و با روش کمّی و تحلیل کیفی بررسی شدهاند. مشارکان به دو گروه حقوقی (قضات و وکلا) و عادی (همسران) تقسیم شدند و استفاده از تعدیلگرها براساس نوع (واژگانی/نحوی)، نقش جنسیتی و موقعیت تعاملی تحلیل شد. یافتهها نشان داد که کاربرد تعدیلگرها تابع نقش اجتماعی، جنسیت و هدف گفتمان است. برخلاف انتظار، مردان بیشتر از زنان از تعدیلگرها استفاده کردهاند؛ نشاندهنده بهرهگیری راهبردی برای حفظ وجهه و پرهیز از قاطعیت. مشارکان حقوقی به دلیل جایگاه نهادی، کمترین استفاده را داشتهاند. همچنین، تعدیلگرهای واژگانی بسامد بالاتری داشتند که ناشی از فشار روانی، محدودیت زمانی و ضرورت انتقال سریع اطلاعات است. این مطالعه، نقش کنشگرانه تعدیلگرها را در تعاملات حقوقی-عاطفی نشان میدهد.یافتهها میتوانند در تحلیل گفتمان حقوقی، زبانشناسی نهادی، و آموزش ارتباطات مؤثر در حوزه حقوق مورد استفاده قرار گیرند.https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_12471_454bd33f4d2afce8095c61837a0dbf39.pdfدانشگاه پیامنورفصلنامه علمی - پژوهشی زبانشناسی اجتماعی2538-35158420251122A Socio- Onomastic Perspective to Brands: Iranian Airlines in Focusبررسی نام شرکت های هواپیمایی ایرانی از منظر نام شناسی اجتماعی-شناختی87991247210.30473/il.2025.75220.1704FAمریمحاجی محمد جعفراستادیار گروه زبانشناسی دانشگاه آزاد واحد تهران شمالحامدعبدیاستادیارگروه زبانشناسی،دانشکده زبانهای خارجی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال،تهران،ایرانJournal Article20250720This study examined the naming strategies of Iranian airline companies through the lens of cognitive onomastics, exploring how these names reflect cultural identity, ideological values, and cognitive frameworks. Employing a mixed-methods approach, the research analyzes 20 airline names, categorizing them into national-historical, religious-ideological, geographical-regional, and transnational-hybrid groups. The findings reveal a hierarchical preference: geographical names (35%) dominate, emphasizing regional pride and tourism appeal, followed by national-historical names (25%), which reinforce Iran’s pre-Islamic and post-revolutionary identity. Transnational-hybrid names (40%) demonstrate a strategic balance between local heritage and global marketability, while explicitly religious names (5%) are underrepresented, suggesting the aviation industry’s pragmatic distancing from overt ideological messaging. The study aligns with cognitive onomastics theories and sociolinguistic trends, highlighting how airline names serve as dynamic intersections of cultural memory, cognitive salience, and economic pragmatism. The results underscore the tension between tradition and globalization, with names acting as linguistic markers of Iran’s negotiated identity in a globalized world.این مطالعه، راهبردهای نامگذاری شرکتهای هواپیمایی ایرانی را از دریچهی نامشناسی اجتماعی - شناختی بررسی میکند و نشان میدهد که چگونه این نامها، هویت فرهنگی، ارزشهای ایدئولوژیک و چارچوبهای اجتماعی شناختی را منعکس میکنند. این تحقیق با استفاده از رویکردی نامشناختی اجتماعی، 20 نام هواپیمایی را تجزیه و تحلیل کرده و آنها را به گروههای ملی-تاریخی، مذهبی-ایدئولوژیکی، جغرافیایی-منطقهای و فراملی-ترکیبی دستهبندی کرد. یافتهها، یک ترجیح سلسله مراتبی را نشان داد که نامهای جغرافیایی (35٪) غالب هستند و بر غرور منطقهای و جذابیت گردشگری تأکید دارند و پس از آن نامهای ملی-تاریخی (25٪) قرار دارند که هویت پیش از اسلام و پس از انقلاب ایران را تقویت میکنند. نامهای فراملی-ترکیبی (40٪) تعادل راهبردی بین میراث محلی و قابلیت فروش جهانی را نشان میدهند، در حالی که نامهای صریحاً مذهبی (5٪) کمتر مورد توجه قرار گرفتهاند که نشاندهندهی فاصلهگیری عملی صنعت هوانوردی از پیامرسانی ایدئولوژیک آشکار است. این مطالعه با تحقیقات قبلی انجام شده در حوزههای مرتبط با نام شناسی اجتماعی - شناختی همسو است و نشان میدهد که چگونه نامهای خطوط هوایی به عنوان نقاط تلاقی پویای حافظه فرهنگی، برجستگی شناختی و عملگرایی اقتصادی عمل میکنند. نتایج، تنش بین سنت و جهانی شدن را برجسته میکند.https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_12472_05722b2dab90dd5dd55d72f24f61c8ad.pdfدانشگاه پیامنورفصلنامه علمی - پژوهشی زبانشناسی اجتماعی2538-35158420251122The effect of user-generated fake news in social media discourse on consumer trust and purchasing behavior by the moderating role of corporate social responsibilityتأثیر اخبار جعلی تولیدشده توسط کاربر در گفتمان رسانه اجتماعی بر اعتماد و رفتار خرید مصرفکننده با نقش تعدیلگری مسئولیت اجتماعی شرکت1011231247410.30473/il.2025.75662.1711FAمعصومهحسین زاده شهریدانشیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا، تهران ، ایرانزهرارضایی ترشیزیدانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه مدیریت، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا، تهران ، ایراننرجسمنفردپسادکترای زبان شناسی، گروه زبانشناسی ، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.Journal Article20250902پژوهش حاضر با رویکردی بینارشتهای به بررسی تأثیر اخبار جعلی تولیدشده توسط کاربر در گفتمان رسانه اجتماعی بر اعتماد و رفتار خرید مصرفکننده با توجه به نقش تعدیلگری مسئولیت اجتماعی شرکت پرداخت. به سبب ماهیت بینارشتهای پژوهش از رویکردی ترکیبی (کمّی و کیفی) بهره گرفته شد. در بررسی کیفی، با تلفیق مفاهیم نظری از حوزه تحلیل گفتمان و بازاریایی، به واکاوی رویة تولید خبر جعلی توسط کاربر و کنش گفتمانی مسئولیتپذیری اجتماعی شرکت پرداختیم. سپس، با تکیه بر مدل مفهومی پژوهش، پرسشنامه استانداردی تهیه شد و بر روی جامعة آماری پژوهش آزمون شد. جامعه آماری پژوهش با روش نمونهگیری هدفمند و فرمول کوکران به دست آمد که مشتملبر 384 نفر از کاربران اینستاگرامی بودند. یافتههای پژوهش کیفی، به بازنمایی مفاهیم نهفته در گفتمان خبر جعلی و مسئولیتپذیری اجتماعی شرکت منجر شد. نتایج پژوهش کمی نشان داد اخبار جعلی تولیدشده توسط کاربر در گفتمان رسانه اجتماعی بر رفتار خرید مصرفکننده تأثیر مثبتی دارند. همچنین اعتماد مصرفکننده به برند، نقش میانجی دررابطه بین اخبار جعلی تولید شده توسط کاربر در گفتمان رسانه اجتماعی و رفتار خرید مصرفکننده داشت و مسئولیت اجتماعی شرکت، رابطه بین اخبار جعلی تولید شده توسط کاربر در گفتمان رسانه اجتماعی و اعتماد مصرفکننده به برند را تعدیل نمیکند.پژوهش حاضر با رویکردی بینارشتهای به بررسی تأثیر اخبار جعلی تولیدشده توسط کاربر در گفتمان رسانه اجتماعی بر اعتماد و رفتار خرید مصرفکننده با توجه به نقش تعدیلگری مسئولیت اجتماعی شرکت پرداخت. به سبب ماهیت بینارشتهای پژوهش از رویکردی ترکیبی (کمّی و کیفی) بهره گرفته شد. در بررسی کیفی، با تلفیق مفاهیم نظری از حوزه تحلیل گفتمان و بازاریایی، به واکاوی رویة تولید خبر جعلی توسط کاربر و کنش گفتمانی مسئولیتپذیری اجتماعی شرکت پرداختیم. سپس، با تکیه بر مدل مفهومی پژوهش، پرسشنامه استانداردی تهیه شد و بر روی جامعة آماری پژوهش آزمون شد. جامعه آماری پژوهش با روش نمونهگیری هدفمند و فرمول کوکران به دست آمد که مشتملبر 384 نفر از کاربران اینستاگرامی بودند. یافتههای پژوهش کیفی، به بازنمایی مفاهیم نهفته در گفتمان خبر جعلی و مسئولیتپذیری اجتماعی شرکت منجر شد. نتایج پژوهش کمی نشان داد اخبار جعلی تولیدشده توسط کاربر در گفتمان رسانه اجتماعی بر رفتار خرید مصرفکننده تأثیر مثبتی دارند. همچنین اعتماد مصرفکننده به برند، نقش میانجی دررابطه بین اخبار جعلی تولید شده توسط کاربر در گفتمان رسانه اجتماعی و رفتار خرید مصرفکننده داشت و مسئولیت اجتماعی شرکت، رابطه بین اخبار جعلی تولید شده توسط کاربر در گفتمان رسانه اجتماعی و اعتماد مصرفکننده به برند را تعدیل نمیکند.https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_12474_c27b2c47c06db2b126ff5be57d7728d8.pdf