دانشگاه پیامنورفصلنامه علمی - پژوهشی زبانشناسی اجتماعی2538-35159220260522Politeness and Speech Acts in Digital Space: Analyzing the Interactions of Iranian Users on Instagram and X (Twitter)ادب و کنشهای گفتاری در فضای دیجیتال: تحلیل تعاملات کاربران ایرانی در «اینستاگرام» و «ایکس» («توییتر»)1151240010.30473/il.2025.74587.1688FAالههکمریاستادیار، گروه آموزشی زبان انگلیسی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665، تهران، ایرانحسننظریباشگاه پژوهشگران و نخبگان جوان دانشگاه آزاد اسلامی ایرانحسینعزیزیانکارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه رازیJournal Article20250517The aim is to understand how language is employed for communicative acts (such as requests, apologies, criticisms, and activism) within Iran’s digital environment, considering cultural restrictions and censorship. The research adopts a qualitative discourse analysis approach, focusing on interactive user samples. Data were collected from 200 public examples between March and November 2024, using purposive sampling. The analysis was carried out in three stages, utilizing the frameworks of Searle (types of speech acts) and Brown and Levinson (politeness strategies): first, identifying and categorizing speech acts; second, analyzing linguistic strategies (direct and indirect) and politeness components; and third, interpreting the discourses within their cultural and technological contexts. Findings reveal that Iranian users predominantly employ indirect strategies (72–81%) for requests and criticisms, along with a blend of positive and negative politeness, influenced by concepts such as “saving face” and “courtesy.” Significant differences emerged between Instagram, which emphasizes visual content and social relations, and X, which is more text-based and news-oriented. On Instagram, emotional speech acts and politeness is more frequently observed, whereas X focuses more on assertive acts and more explicit criticisms. Moreover, these platforms play vital roles in fostering social-political activism and expressing user identities.هدف اصلی این پژوهش درک چگونگی بهکارگیری زبان برای اعمال ارتباطی (درخواست، عذرخواهی، انتقاد، کنشگری) در فضای دیجیتال ایران، با توجه به محدودیتهای فرهنگی و سانسور است. روش پژوهش، تحلیل گفتمان کیفی با تمرکز بر نمونههای تعاملی کاربران است. دادهها از ۲۰۰ نمونۀ عمومی (۱۰۰ فِرِسته و دیدگاه از هر سکو) از فروردین تا آذر ۱۴۰۳، با نمونهگیری هدفمند گردآوری شد. تحلیل با بهکارگیری چارچوبهای سرل (انواع کنشهای گفتاری) و براون و لوینسون (راهبردهای ادب) در سه مرحله انجام شد: نخست، شناسایی و طبقهبندی کنشهای گفتاری؛ دوم، تحلیل راهبردهای زبانی (مستقیم و غیرمستقیم) و مؤلفههای ادب؛ و سوم، تفسیر گفتمانها با توجه به بافت فرهنگی و فناورانه. یافتهها نشان داد کاربران ایرانی بیشتر از راهبردهای غیرمستقیم (۷۲ تا ۸۱ درصد درخواستها و انتقادها) و ادب ترکیبی (سلبی و ایجابی) که تحت تأثیر مفاهیمی مانند «حفظ وجهه» و «تعارف» قرار دارند، بهره میبرند. تفاوتهای معناداری بین سکوی «اینستاگرام»، با تمرکز بر اطلاعات دیداری و روابط اجتماعی، و «ایکس»، با ماهیت متنی-خبری، مشاهده شد؛ در «اینستاگرام»، کنشهای عاطفی و رعایت ادب بیشتر است، در حالیکه در «ایکس»، تمرکز بر کنشهای اظهاری و انتقادات صریحتر است. این سکوها، علاوه بر این، نقش مهمی در کنشگری اجتماعی-سیاسی و ابراز هویّت کاربران ایفا میکنند.https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_12400_a240fb2171270a8c22ca2cdedd7f866b.pdfدانشگاه پیامنورفصلنامه علمی - پژوهشی زبانشناسی اجتماعی2538-35159220260522Identity in Names: Reflections of Safavid Social and Religious Structures in Personal Namingهویت در نامها: بازتاب ساختار اجتماعی و مذهبی صفوی در نامگذاری افراد17301288210.30473/il.2026.76438.1726FAفاطمهقلاونداستادیار گروه تاریخ دانشگاه پیام نور.تهران. ایرانJournal Article20251110Names in Iranian culture have historically served a multifaceted function, extending beyond mere identification to symbolize identity, legitimacy, power, and social belonging. This interdisciplinary study in the field of socio-onomastics examines naming transformations during the Safavid era—a period marked by the institutionalization of Shi’ism, wherein names became instruments of political and cultural legitimization. The research aims to analyze the role of names in shaping religious identity and power structures under Safavid rule.<br />Methodology: This qualitative, descriptive-analytical study draws data from historical sources, including ʿĀlam-ārā-ye ʿAbbāsi, Kholāsat al-Tavārikh, Ahsan al-Tavārikh, literary texts, and popular narratives such as those by Hossein Kord Shabestari. Names are analyzed based on linguistic origin (Persian, Turkish, Arabic, Shi’i) and social status. Comparative analysis of pre-Safavid and Safavid naming practices in folk narratives enables tracing the evolution of naming conventions.<br />Findings: The results reveal that naming individuals and places after Shi’i Imams, integrating religious titles with political authority, and sacralizing public spaces were key strategies in consolidating Iranian-Shi’i identity. This naming discourse permeated elite circles, popular culture, literature, and social narratives, becoming a cornerstone of Safavid political and cultural legitimacy.نامها در فرهنگ ایرانی، فراتر از ابزار شناسایی فردی، بهعنوان نمادهایی از هویت، مشروعیت، قدرت و تعلق اجتماعی عمل کردهاند. این مقاله با رویکردی میانرشتهای در حوزه نامشناسی اجتماعی، به بررسی تحولات نامگذاری در دورة صفوی میپردازد؛ دورهای که با رسمیتیافتن تشیع، نامها به ابزار مشروعیتبخشی سیاسی و فرهنگی بدل شدند. هدف پژوهش، تحلیل نقش نامها در ساختار قدرت، هویت دینی در دورة صفوی است.<br />روش تحقیق: این مطالعه، کیفی و توصیفی-تحلیلی است و دادهها از منابع تاریخی مانند عالمآرای عباسی، خلاصهالتواریخ، احسنالتواریخ)، متون ادبی و قصص عامیانه (حسین کرد شبستری) استخراج شدهاند. تحلیل نامها بر اساس ریشة زبانی (فارسی، ترکی، عربی، شیعی)، جایگاه اجتماعی صورت گرفته است. همچنین در روایتهای عامیانه، مقایسه تطبیقی میان دورههای پیشاز صفوی و صفوی، امکان بررسی روند تحول نامگذاری را فراهم کرده است.<br />یافتهها: یافته ها نشان میدهند که در دوره صفوی، نامگذاری افراد و اماکن با اسامی امامان شیعه، ترکیب القاب مذهبی با ساختار قدرت و تقدسسازی فضاهای عمومی، از جمله راهبردهای حکومت در تثبیت هویت ایرانی-شیعی بودهاند. این گفتمان نامگذاری، نهتنها در میان نخبگان سیاسی و نظامی، بلکه در فرهنگ عامه، متون ادبی و روایتهای اجتماعی نیز نفوذ یافته و به در کسب مشروعیت سیاسی و فرهنگی صفویان تأثیرداشتhttps://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_12882_d73c7ae80dc653c1865256fa9f34289b.pdfدانشگاه پیامنورفصلنامه علمی - پژوهشی زبانشناسی اجتماعی2538-35159220260522A study of the semantic domains of "voice-name verbs" in Nahj-ul-Balaghaبررسی حوزههای معنایی «فعلهای نامآوا» در نهجالبلاغه31441310610.30473/il.2026.74664.1692FAامیراحمدعظیمیدبیر آموزش و پرورش، دانشجوی دکترا رشته علوم و معارف نهج البلاغه دانشگاه پیام نور تهران.محمد هادیامین ناجیاستاد گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه پیام نور تهران، ایران.Journal Article20250524Nouns are words derived from environmental sounds that, by creating sound associations, add to the richness of the speech and create sensory and tangible images in the mind of the audience. Nahj al-Balagha, as the most important written Shiite heritage after the Holy Quran, is full of literary and rhetorical nuances such as noun verbs. This diversity in usage both adds to the rhetorical and aesthetic richness of the Imam's speech and provides a platform for a deeper understanding of his concepts.This research, using a descriptive-analytical method and based on a modern semantic approach, examines the semantic domains of phonetic verbs in Nahj al-Balagha in order to identify the origin of their production in the Imam's speech. The findings show that Imam Ali (AS) used forty-eight nominal verbs (such as "scream","hello", "happen", "qalqal","jaljal", etc.), They depict a wide range of human, animal, and bird sounds, the sounds of objects colliding, and natural phenomena, most of which originate from vocal organs such as the larynx, pharynx, and mouth, or from nature.نامآواها، واژگانی برگرفته از صداهای محیطی هستند که با خلق تداعیهای صوتی، به غنای کلام افزوده و تصاویری حسی و ملموس را در ذهن مخاطب ایجاد میکنند. نهجالبلاغه پس از قرآنکریم، بهعنوان مهمترین میراث مکتوب شیعه، سرشار از ظرایف ادبی و بلاغی چون افعال نامآواهاست. این تنوع در کاربرد، هم به غنای بلاغی و زیباشناختی کلام امام میافزاید و هم بستری برای درک عمیقتر مفاهیم ایشان فراهم میسازد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و بر اساس رویکرد نوین معناشناسی به بررسی حوزههای معنایی فعلهای نامآوا در نهجالبلاغه میپردازد تا منشأ تولید آنها را در کلام امام بازشناسد. یافتهها نشان میدهد که امام علی (ع) با بهکارگیری چهل و هشت فعل نامآوا (نظیر صَرَخَ، حَنَّ، هَتَفَ، قَلقِلَ، جَلجَلَ و ...)، طیف وسیعی از آواهای انسانی، حیوانی، پرندگان، صدای برخورد اشیا و پدیدههای طبیعی را به تصویر کشیدهاند که منشأ اغلب آنها اندامهای گویایی مانند خیشوم، حلق و دهان یا طبیعت است.https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_13106_d5de255c212702525380faa84fc0169a.pdfدانشگاه پیامنورفصلنامه علمی - پژوهشی زبانشناسی اجتماعی2538-35159220260522Social Onomastics of Rulers in Iran from Antiquity to Islam: Reflections of Identity, Legitimacy, and Power in Naming Structures (from the Elamites to the Timurids)نامشناسی اجتماعی حکام در ایران از باستان تا اسلام: بازتاب هویت، مشروعیت و قدرت در ساختارهای نامگذاری(از ایلامی ها تا تیموریان)48581288110.30473/il.2026.76216.1722FAزهراقلاونداستادیار گروه تاریخ دانشگاه پیام نور. تهران. ایرانJournal Article20251021Names reflect linguistic and cultural transformations and are closely tied to the identity and historical memory of societies. In Iranian history, the names of rulers and political elites have served as tools for legitimization or cultural resistance against religious and political domination. This interdisciplinary study explores naming patterns among Iranian rulers from the Elamite period to the Timurid era, analyzing names as socio-linguistic elements that express power structures, religious-cultural identity, and political legitimacy.<br />Using a descriptive-analytical method and historical sources, the study reveals that the Elamite rulers adopted names linked to native deities and divine concepts to reinforce their authority. This pattern continued through the Achaemenid and Sasanian periods, where names conveyed moral and religious ideals. Following the Islamic conquest, naming became a means of acquiring religious-political legitimacy. During the Ghaznavid and Seljuk periods, the interplay among Turkic, Islamic, and Persian names reflected cultural dynamism and strategic identity-building. Under the Mongol and Timurid rule, naming practices aligned with conquered cultures to enhance social acceptance and consolidate power.نامها، بازتابی از تحولات زبانی و فرهنگی و مرتبط با هویت و پیشینه یک جامعه هستند. در این راستا نام حکام و صاحبمنصبان سیاسی را میتوان ابزاری برای کسب مشروعیت یا مقاومت فرهنگی در برابر سلطههای سیاسی و دینی دانست. این پژوهش با رویکردی میانرشتهای به بررسی روند نامگذاری حکام ایران از دوران ایلامی تا تیموری میپردازد. هدف اصلی، تحلیل نقش نامها بهعنوان عناصر زبانی-اجتماعی در بازتاب ساختار قدرت، هویت فرهنگی- دینی، مشروعیت سیاسی در بسترهای تاریخی مختلف است. نتایج تحقیق که مبتنی بر تحلیل دادههای تاریخی با روش توصیفی-تحلیلی است، نشان میدهد که در دوره ایلامی، نام حکام با خدایان بومی و مفاهیم الهی پیوند داشت و ابزاری برای کسب مشروعیت سیاسی برای آنها بود. نامگذاری حکام بر اساس مفاهیم اخلاقی و دینی در دوره هخامنشی تا ساسانیان نیز تداوم یافت. با ورود اسلام، نامگذاری به ابزاری برای کسب مشروعیت سیاسی- دینی تبدیل شد. در دورههای غزنوی، سلجوقی، تعامل میان نامهای ترکی، اسلامی و ایرانی، نشاندهنده پویایی فرهنگی و سیاستهای مشروعیت زای ساختار قدرت بود. دوران سلطه مغولان و تیموریان، همسویی فرهنگی با جوامع مغلوب برای افزایش پذیرش اجتماعی، از عوامل مؤثر درنامگذاری فاتحان بود. در مجموع، مشروعیت، مهمترین نقش را در تعیین نام حکام تاریخ ایران داشته است.https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_12881_927bd48daddbb823d601e5d16ae03b7f.pdfدانشگاه پیامنورفصلنامه علمی - پژوهشی زبانشناسی اجتماعی2538-35159220260522From Linguistic Oppositions to Ideological Representation:
An Analysis of Rashid al-Din Fazlallah Hamadani’s Letters Based on Jones’s Theory of Binary Oppositionsاز تقابلهای زبانی تا بازنمایی ایدئولوژی: تحلیل نامههای رشیدالدین فضلالله همدانی (سوانحالافکار رشیدی) بر بنیاد نظریۀ تقابلهای دوگانۀ جونز59751310410.30473/il.2026.77599.1749FAطاهرهایشانیپژوهشگاه علوم انسانیو مطالعات فرهنگیJournal Article20260225Literary works can be examined through a variety of perspectives, one of which is the linguistic and conceptual analysis of structural oppositions within the text. Since the foundation of oppositions in any text is based on the confrontation between value/anti-value or positive/negative poles, it is possible to uncover the hidden ideology of a text by analyzing these structural contrasts in light of the author’s perspective. Rashid al-Din Fazlallah Hamadani, is among those political writers who made extensive and deliberate use of binary lexical pairs as a stylistic hallmark in his Sawanih al-Afkar. Accordingly, this study employs a descriptive–analytical and statistical method to analyze the structure of lexical oppositions in Rashid al-Din’s letters and to explore their ideological implications, based on Jones’s theory of binary oppositions. The research seeks to answer the following questions: Which type of opposition is used most frequently in these letters? And what underlying and dominant ideology governs Rashid al-Din’s correspondence through the use of various structural oppositions? To address these questions, 284 examples of oppositions were extracted. The findings indicate that the network of structural oppositions reflects an ideology that combines patriarchal authority, a normative and moral system centered on instruction, and a reformist orientation.آثار ادبی را میتوان با دیدگاههای گوناگونی بررسید؛ از جملۀ این بررسیها واکاوی زبانی و مفهومی در بستر تقابلهای ساختاری است. با توجّه به این که اساس تقابلها در هر متنی بر رویارویی سویههای ارزش/ ضدّ ارزش، و یا مثبت/ منفی است؛ میتوان از خلال آن متن و با توجّه به نگرش صاحب اثر در کاربست تقابلهای ساختاری، به ایدئولوژی پنهان در آن متن دست یافت. رشیدالدّین فضل الله از جمله نویسندگان سیاستمداری است که از جفتواژگان متقابل به عنوان شاخص سبکی در سوانحالافکار بهرۀ فراوانی برده است. در این جستار با روش توصیفیتحلیلی و آماری بر مبنای نظریۀ تقابلهای دوگانۀ جونز در پی پاسخ به این پرسشها هستیم که کدام نوع تقابل بیشترین کاربست را در این نامهها داشته و نوع تقابلها و رابطۀ آنها نشانگر چیست؟ به عبارتی، ایدئولوژی نهفته در متن مکاتبات بر اساس کاربست انواع تقابلهای ساختاری چیست؟ در پاسخ به این پرسشها، ۲۸۴ نمونه از تقابلها در مجموعه نامههای وی به نزدیکان حکومتی بررسی گردید. دستاوردهای این پژوهش، بازتابدهندۀ ایدئولوژیای است تلفیقی از اقتدار پدرسالارانه، نظام هنجاری اخلاقیِ تعلیممحور، و رویکرد اصلاحگرایانه که با بهرهگیری از ابزارهای بلاغیِ تقابلی، میکوشد نوعی نظم معنوی و سیاسیای را بر مخاطب تحمیل، تثبیت یا تدریجاً نهادینه سازد.https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_13104_22ceaf4db71cbcd6f656160821fef037.pdfدانشگاه پیامنورفصلنامه علمی - پژوهشی زبانشناسی اجتماعی2538-35159220260522Legal Vocabulary Under Scrutiny: A Keyword-Based Analysis of Specialized Language in a Corpus of Iranian Criminal Court Judgmentsواژگان قانون در بوته نقد: تحلیل کلیدواژهمحور زبان تخصصی در پیکره آراء دادگاههای کیفری ایران771021310210.30473/il.2026.76882.1734FAپریسانجفیاستادیار/ گروه زبان انگلیسی/ دانشکده ادبیات و علوم انسانی/ دانشگاه لرستان/ خرمآباد/ ایرانفریدهنیک پوردانشجوی دکتری زبانشناسی همگانی،گروه زبانهای خارجی و زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانمحمودرضامرادیاندانشیار/ گروه زبان انگلیسی/ دانشکده ادبیات و علوم انسانی/ دانشگاه لرستان/ خرمآباد/ ایران0000-0001-9618-8420سینااحمدونددانشجوی کارشناسی ارشد، گروه حقوق، حقوق خصوصی ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیت الله بروجردی، بروجرد، ایران.Journal Article20251219This study examines the lexical structure of first instance criminal court rulings in Iran to determine how far their language departs from general usage and what institutional and discursive effects this departure produces. A specialized corpus of approximately eighty five thousand words drawn from written criminal judgments was compiled, preprocessed, and compared with a reference corpus of contemporary Persian containing over thirty eight million words. Lexical distinctiveness was measured through keyness analysis using the Log Likelihood statistic, which yielded the one thousand most overrepresented items. After removing stopwords and analytically irrelevant forms, the remaining items were examined through frequency analysis and qualitative concordance analysis. The results show that positively keyed items cluster around four main domains: criminal acts and attributes, judicial procedures, institutional roles and actors, and punishment related concepts. These items are rare in general Persian but statistically prominent in judicial texts. Concordance analysis indicates that they typically occur in nominalized, impersonal, and citation based structures that frame judicial actions as autonomous, agentless processes. Interpreted through ESP and Critical Discourse Analysis, the findings suggest that such lexical and syntactic patterning reinforces epistemic boundaries between legal experts and lay readers, supports institutional authority, and limits interpretive agency.این پژوهش با رویکردی پیکرهبنیاد به بررسی ویژگیهای واژگانی آراء کیفری دادگاههای بدوی ایران میپردازد و میزان فاصله زبان این متون تخصصی از زبان عمومی و پیامدهای گفتمانی و نهادی آن را تبیین میکند. برای این منظور، پیکرهای حدود ۸۵ هزار واژهای از آراء کیفری گردآوری و پس از پیشپردازش با پیکرهای بزرگ از زبان عمومی فارسی شامل بیش از ۳۸ میلیون واژه مقایسه شد. تمایز واژگانی با استفاده از شاخص کلیدواژگی مبتنی بر معیار Log-Likelihood سنجیده شد و هزار واژه دارای بیشترین بیشرخدادی آماری استخراج گردید. پس از حذف استاپوردها و پالایش معناییکاربردشناختی، واژگان منتخب بهصورت بسامدی و همایندی تحلیل شدند. تحلیل همایندیها با بهرهگیری از نرمافزار انتکانک نشان داد که این واژگان عمدتاً در ساختهای اسمیسازیشده، غیرشخصی و استنادی به کار میروند. نتایج نشان میدهد که کلیدواژههای مثبت عمدتاً به حوزههای جرم، فرآیند دادرسی، نهادها و نقشهای قضایی و مفاهیم کیفری تعلق دارند و در زبان عمومی یا غایباند یا بسامد اندکی دارند. تفسیر یافتهها در چارچوب زبان برای اهداف ویژه و تحلیل گفتمان انتقادی نشان میدهد که زبان آراء کیفری با بازتولید فاصله شناختی میان متخصصان حقوقی و مخاطبان عمومی، به تثبیت اقتدار نهادی میانجامد.https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_13102_ab7fc32dd7634cff774938b39c9ee983.pdfدانشگاه پیامنورفصلنامه علمی - پژوهشی زبانشناسی اجتماعی2538-35159220260623The Emergence of Footballer Nicknames from a Socio-cognitive Onomastics Perspectiveپیدایش القاب بازیکنان فوتبال از منظر نامشناسی اجتماعی - شناختی1031201310510.30473/il.2026.75657.1710FAشیرینپورابراهیمدانشیار گروه زبانشناسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.داریوشخواجویگروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20250901Onomastics is a branch of social linguistics and names play significant roles in cognitive organization of people in different communities with various languages. Therefore, taking a Socio-cognitive Onomastics perspective can shed lights on the production and perception of footballer nicknames. Which cognitive mechanisms do evoke the creation of footballer nicknames? How does the multi-level view of metaphor explain the conceptual metaphors? Furthermore, how football context-as a socio-cultural situation- does influence the kind of metonymic and metaphorical processes and the kind of selected sources? To achieve the goals, the corpus including phrasal/ Homeric nicknames of famous footballers was extracted from the internet. The results show that in conceptual metonymies, the features and actions of footballers are selected as their nicknames. Moreover, eleven types of metaphors were involved in the nickname emergence; two of the most frequent ones are FOOTBALLER AS ANIMAL and AS THE HIGHEST PERSON OF A SOCIAL POWER SYSTEM. This paper shows that the metonymies and metaphors being primed by football context and leading to the emergence of nicknames are activated at the mental space level. The type of nicknames is influenced by situational factors like socio-cultural situations including strength, movement, management values governing football.نامشناسی شاخهای از زبانشناسی اجتماعی است و نامها در ساخت شناختی افراد در جوامع مختلف با زبانهای متنوع نقش مهمی دارند. از اینرو اتخاذ رویکرد نامشناسی اجتماعی- شناختی میتواند ابعاد اجتماعی و شناختی نامها و القاب را روشنکند. هدف این مقاله بررسی اجتماعی-شناختی تولید و درک القاب بازیکنان فوتبال است. کدام فرایندهای شناختی در شکلگیری القاب بازیکنان معروف فوتبال دخیل هستند، و چگونه میتوان بر اساس دیدگاه چندسطحی استعاره به تبیین استعارهها پرداخت؟ همچنین بافت فوتبال، به عنوان یک زمینة فرهنگی –اجتماعی، چه تأثیری بر نوع فرایند و نوع مبدأ برگزیده دارد؟ به این منظور، پیکرة این پژوهش شامل القاب عبارتی یا هومری بازیکنان مشهور فوتبال از سایتهای فوتبالی استخراج شد. نتایج بررسی نشان میدهد در مجازهای مفهومی، کنش یا ویژگی بازیکن برای لقبگذاری وی انتخاب شده است. همچنین، یازده استعاره مفهومی در فرایند لقبگذاری دخیلند. دو استعارة بازیکن فوتبال به مثابه حیوان و بازیکن برتر فوتبال به مثابه بالاترین فرد در نظام قدرت، در زمرة بیشترین استعارهها هستند. دو فرایند شناختی استعاره و مجاز، در بافت موقعیتی فوتبال برانگیخته و القاب جدید را در سطح فضای ذهنی میسازند. نوع القاب تحت تآثیر عوامل بافتی مثل موقعیتهای اجتماعی-فرهنگی از جمله ارزشهای قدرتی- حرکتی- مدیریتی حاکم بر فوتبال است.https://sociolinguistics.journals.pnu.ac.ir/article_13105_32f583b32a29fa7aba4342eafb00d37b.pdf