آقاگلزاده، فردوس (1391).توصیف و تبیین ساختهای زبانی ایدئولوژیک در تحلیل گفتمان انتقادی.پژوهشهای زبان و ادبیات تطبیقی، 2، 19-1.
امیدسالار،محمود(1381). جستارهای شاهنامهشناسی. تهران:بنیاد موقوفات محمود افشار.
بهار، مهرداد(1362). پژوهشی در اساطیر ایران، تهران:آگاه.
بهمنی، شهرزاد(1389). بررسی و تحلیل نمادهای بخش اساطیری شاهنامه.پایاننامۀ کارشناسی ارشد رشتۀ زبان و ادبیات فارسی.دانشگاه ایلام.
جابز، گروترد(1370). سمبلها-کتاب اول جانوران. ترجمۀ محمدرضا بقاپور.تهران: مترجم.
خالقیمطلق، جلال(1369).شاهنامۀ ابوالقاسم فردوسی.ج 1.کالیفرنیا: مزدا.
ـــــــــــــــ(1369). شاهنامۀ ابوالقاسم فردوسی. ج2. کالیفرنیا: مزدا.
ــــــــــــــ (1369). شاهنامۀ ابوالقاسم فردوسی. ج3. کالیفرنیا:مزدا.
ــــــــــــــ (1369). شاهنامۀ ابوالقاسم فردوسی.ج4. کالیفرنیا:مزدا.
دبیرمقدم، محمد(1378). زبان شناسی نظری: پیدایش و تکوین دستور زایشی. تهران: سخن.
راشدمحصل، محمدرضا(1383).جایگاه پهلوان و دهقانان در شاهنامه.مجلۀ زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان،2 (3)،50-39.
رستگارفسایی،منصور(1369). بیست و یک گفتار دربارۀ فردوسی و شاهنامه. شیراز:نوید.
رضی، هاشم (1346).فرهنگ نامهای اوستا. جلد 1.تهران: فروهر.
ـــــــــــ(1381). دانشنامۀ ایران باستان. جلد 1. تهران:سخن.
سرکاراتی، بهمن(1357).بنیان اساطیری حماسه ملی ایران.نشریۀ دانشکدهادبیاتوعلومانسانیدانشگاهتبریز، 125،65-1.
سلطانی، علیاصغر(1384). قدرت، گفتمان و زبان. تهران:نی.
صفوی، کورش(1383). درآمدی بر معنیشناسی. تهران: سورۀ مهر.
فالر، راجر (1381). زبانشناسی و نقد ادبی. ترجمۀ مریم خوزان و حسین پاینده. تهران: نی.
فرکلاف، نورمن (1370). تحلیل انتقادی گفتمان. ترجمۀ گروه مترجمان. تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانهها.
قائمی، فرزاد(1391).تحلیل اسطورۀ کیومرث در شاهنامۀ فردوسی بر مبنای رویکرد نقد اسطورهشناختی. جستارهای ادبی، 176، 65-37.
کریستنسن، آرتور (1345). مزداپرستی در ایران قدیم. ترجمه ذبیح الله صفا، تهران: دانشگاه تهران. ص105.
کزازی، میرجلال الدین (1383). نامۀ باستان. ج 1. تهران:سمت.
گرینباوم، ا.س.(بیتا). اسطورۀ اژدهاکشی در هند و ایران. مجلۀ فرهنگ، سال دوم، شماره2،3،صص1- 3.
)